Þetta bréf birtist í Vesturlandsblaðinu sem kom út í Janúar 1986:

Steinólfur LárussonBréf það sem hér fer á eftir sendi Steinólfur Lárusson í Fagradal Pétri Þorsteinssyni sýslumanni Dalasýslu til að vekja athygli á möguleikum til trjónukrabbaveiða. Og hvort sem það er vegna þessa bréfs eða einhvers annars, þá er Steinólfur nú að hefja undirbúning veiða trjónukrabba og hyggst selja til Akraness. Vesturlandsblaðið hefur fengið leyfi Steinólfs til að birta þetta einstaka bréf og er stafsetning hans og annað látið halda sér:

Bréfið frá Steinólfi í Fagradal til Sýslumannsins í Dalasýslu

„Afskrifað tveim dögum firir Mikjálsmessu 1984. Herra Pétur Þorsteinsson sýslumaður. Alúðar heilsan óskir bestu. Þar sem ég hef sannspurt að þú sért áhugamaður um sjávargagn og aðra aðskiljanlega náttúru, á, og hér framundan þessum veraldarinnar útnára sem Dalasýsla teljast má vil ég vekja athygli þína á eftirfarandi. Hér framundan láðinu bír ein sérkennileg sjókind bæði djúpt og grunnt, og virðist vera af stjarnfræðilegri stofnstærð en meðal stærð þessa kvikindis sem einstaklings er svipuð og eitt handsápustikki, sava de París, en þó fram mjókkandi og endar í trjónu búkurinn. augu á stilkum svo sem Marsbúar hafa og getur dírið horft aftur firir sig og fram, og haft ifirsín fyrir báða sína enda jafntímis leikur frammsóknarmönnum mjög öfund til þessa hæfileika dírsins tvær tennur hefur dírið sína í hvoru munnviki og bítur saman tönnum frá hlið, tennur þessar eru ekki umluktar vörum heldur nokkurskonar fálmurum og brosir dírið þar af leiðandi sífelldlega, og þó heldur kalt til að bera sig um, hefur skepnan 10 fætur og ber kné mjög hærra en kviðinn, það er mjög krikagleitt líkt og hestamenn sem lengi hafa riðið feitu. Æfinlega gengur dírið útá hlið ímist til hægri eða vinstri og virðist vera mjög pólitískt, einnig má það teljast mjög siðferðislega þróað skapnaðarlega þar sem spjald vex firir bligðun þess mjög sléttfellilega einna líkast skírlífsbeltum ekki verður dírið kingreint af þessum sökum nema með ofbeldi’, ef menn vilja hafa einhverjar nitjar af díri þessu er afskaplefga örðugt að aflífa það snirtilega, þar sem það sökum síns skapnaðarlags fæst hvorki heingt né skorið skotið eða rotað, því bringa hörð umlikur skepnuna gjörsamlega og er lífseigla þessa dírs með ólíkindum, sé það geimt í haldi á þurru landi mun sultur einn ganga frá því dauðu að því er virðist. bíður það þá örlaga sinna mjög stillilega en þegar því fer að eimast biðin, gefur það frá sér sladdandi hljóð samskonar sladdandi hljóð mátti heira í baðstofum hér áður firr einkum firripart nætur, þegar griðkonur feitar voru gnúðar sem ákafast til frigðar. Bíldrikkur sá er bensín kallast hefur mér reinst einna bestur tilað aflífa þessa skepnu óskemmda í þeim tilgangi að þurka hana innvirðulega og gefa konum í Reykjavík ágætum og ærupríddum, sem ég hef kunningsskap við utanklæða, þær stilla þessari skepnu upp við hliðina á Hallgrími Péturssyni ellegar mind af forsetanum og svo innanum plattana tæplega mun vera vænlegt að veiða skepnu þessa í þeim tilgangi. en ef takast mætti að veiða hana í stórum stíl og upphugsa þokkalega aðferð til að aflífa hana, vaknar sú spurning hvort ekki mætti verka þessa skepnu í dægilega krás til að selja þjóðum er mér fortalið að Job danskir kaupi og eti ólíklegustu kvikindi og borgi þeim mun meira firir sem skepnan er svipljótari, samkvæmt okkar smekk. í þessu skini mætti eftil vill biðja dírðarmenn firir sunnan um rannsókn á þessu díri og fá plögg, með línuritum og prósentum, svo sem í eina stresstösku til að birja með.

Vertu blessaður

Steinólfur Lárusson

Comments

comments